Sunday, May 3, 2015

നിങ്ങള്‍ ആന പ്രേമിയാണോ?

Image Courtesy: Frontline
എങ്കില്‍ പത്തുമിനുട്ട് ഈ പോസ്റ്റ് വായിക്കാന്‍ ചിലവാക്കുക. നിങ്ങളുടെ എളുപ്പത്തിനുവേണ്ടി പട്ടികരൂപത്തില്‍ ആണ് ഇത് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്.
1. ആന വന്യജീവിയാണ്. അതിനെ ഇണക്കാന്‍ (domesticate) ആവില്ല , മെരുക്കാനേ (tame) കഴിയൂ. രണ്ടായിരത്തിലധികം വര്‍ഷമായി ആനയെ പിടിച്ചു മെരുക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്. ഇതിനു ശേഷം മരത്തില്‍ നിന്നു പിടിച്ച് വളര്‍ത്താന്‍ തുടങ്ങിയ താറാവുകള്‍ ഇപ്പോള്‍ പറക്കലും അടയിരിക്കലും വരെ മറന്ന് മനുഷ്യനെ ആശ്രയിച്ചു ജീവിക്കുകയാണ്, ഇണങ്ങല്‍ എന്നാല്‍ അങ്ങനെയാണ്.
2. ആനയ്ക്ക് മനുഷ്യസംസര്‍ഗ്ഗം ഇഷ്ടമല്ല. 
കാട്ടാനയുടെ സേഫ്റ്റി ബബിള്‍ (respectful distance) ലംഘിച്ചാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അത് നല്ലതുപോലെ മനസ്സിലായിക്കോളും.

3.ആനകൾ സാമൂഹ്യ ജീവികളാണ്.  
സാധാരണഗതിയില്‍ ആനകള്‍ നിങ്ങളെപ്പോലെ പറ്റമായി ജീവിക്കുന്ന സാമൂഹ്യജീവികളാണ് (pack animals). അതിനു ഏകാന്തവാസം സഹിക്കാനാവില്ല.
4. ചതിക്കുഴി. 
ആനയെ ചതിക്കുഴി കുത്തി വീഴിച്ച്, അനങ്ങാന്‍ പറ്റാത്ത കൂട്ടില്‍ ഇട്ട് ദിവസങ്ങളോളം മര്‍ദ്ദിച്ചും പട്ടിണിക്കിട്ടും മുറിപ്പെടുത്തിയും പൊള്ളിച്ചും ശബ്ദവും തീയും കാട്ടി ഭയപ്പെടുത്തിയും അതിന്റെ ഇച്ഛാശക്തി ഇല്ലാതെയാക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ് മെരുക്കല്‍ (crushing). എന്നിട്ടും ആന വഴങ്ങുന്നില്ലെങ്കില്‍ മെരുക്കുന്നവര്‍ മരക്കറകള്‍ ഒഴിച്ച് അതിന്റെ കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച കളയും. തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രന്‍ എന്ന പ്രശസ്ത ആന ഒറ്റക്കണ്ണന്‍ ആയത് ഇങ്ങനെയാണ്. മെരുക്കലിലൂടെ ആന അടിമത്തം ശീലിക്കും എന്നല്ലാതെ നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങും എന്നു കരുതുന്നെങ്കില്‍ തെറ്റാണ്.
5. തണുപ്പും നനവുമുള്ള കാട്ടുമണ്ണില്‍ ജീവിക്കുന്ന ജന്തുവാകയാല്‍ ആനയ്ക്ക് കുളമ്പുകള്‍ ഇല്ല. 
 ഉറച്ചതും ചൂടുള്ളതുമായ റോഡിലും പറമ്പിലും നടക്കുമ്പോള്‍ ആനയ്ക്ക് കാലു പൊള്ളും. നാട്ടാനകളില്‍ മിക്കതിന്റെയും കാല്‍ പൊള്ളിയും പഴുത്തും പോയ പാടുകള്‍ ഉള്ളവയാണ്.
6. തണലില്‍ ജീവിക്കുന്ന ജന്തുവാകയാല്‍ ആനയ്ക്ക് വിയര്‍പ്പു ഗ്രന്ഥി കാല്‍‌നഖങ്ങള്‍ക്കു ചുറ്റുമേയുള്ളൂ. 
ചൂട് ആറ്റാനും പിന്നെ മാനസികപ്രശ്നമുണ്ടാകുമ്പോഴും ഒക്കെയാണ് ആന ചെവിയാട്ടുന്നത്. തുറന്നയിടത്തെ വെയില്‍ ഏറെനേരം താങ്ങാനുള്ള ശേഷി ആനയ്ക്കില്ല.
7. ആന കാട്ടില്‍ സഞ്ചരിച്ച് ഇലകള്‍, തണ്ടുകള്‍ മരത്തൊലികള്‍ പാറയിലെ ഉപ്പുകള്‍ തുടങ്ങി 120 ഓളം വൈവിദ്ധ്യമാര്‍ന്ന ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ജന്തുവാണ്. 
തെങ്ങോലയും പനമ്പട്ടയും അതിന്റെ ആമാശയത്തിനും കുടലിനും താങ്ങാവുന്നതിലപ്പുറം കടുത്ത നാരുകള്‍ ഉള്ള അസ്വാഭാവിക ഭക്ഷണമാണ്. ഇമ്മാതിരി ഭക്ഷണം കുടലില്‍ തടയുമ്പോള്‍ വരുന്ന അസുഖമാണ് എരണ്ടക്കെട്ട് (impaction). നാട്ടാനകളില്‍ എരണ്ടക്കെട്ട് സാധാരണമാണ്. എരണ്ടക്കെട്ട് വന്നാല്‍ ഭൂരിപക്ഷം ആനകളും പിടഞ്ഞ് നരകിച്ച് ദിവസങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ദയനീയമായ മരണത്തിനു കീഴടങ്ങും.
8. കാട്ടാന ഒരു ദിവസം 200 ലിറ്ററോളം വെള്ളം കുടിക്കും. 
കാട്ടില്‍ നിന്നു പുറത്തായാല്‍ ഇതിലും എത്രയോ അധികം വേണ്ടി വരും. നാട്ടാനയ്ക്ക് ആവശ്യത്തിന്, ആവശ്യമുള്ള സമയം വെള്ളം ലഭിക്കുന്നില്ല.
9. മദപ്പാട് (musth) ആനയ്ക്ക് ഭ്രാന്തിളകുന്നതല്ല. 
അതിന്റെ പ്രജനനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്വാഭാവിക പ്രക്രിയയാണ്. മദപ്പാടുള്ള ആനയുടെ പുരുഷ ഹോര്‍മോണ്‍ (testosterone) 60 മടങ്ങ് വരെ വര്‍ദ്ധിക്കുകയും അത് നിരന്തരം വെള്ളം കുടിക്കുകയും ചെയ്യും. ഈ സമയം അതിനു കുടിവെള്ളം കൊടുക്കാതെ പൂട്ടിയിടുന്ന അടവിനെയാണ് "വാട്ടല്‍" എന്നു നിങ്ങള്‍ വിളിക്കുന്നത്. വാട്ടലിലൂടെ ആന തളര്‍ന്നുപോകുക മാത്രമല്ല, അതിന്റെ ആന്തരികാവയവങ്ങള്‍ക്ക് സ്ഥിരമായി കേടുസംഭവിക്കുകയും ചിലപ്പോള്‍ ചെരിയുകയും ചെയ്യും. മദപ്പാട് അസുഖമാണെങ്കില്‍ മനുഷ്യന്‍ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതും മയില്‍ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതും ഒക്കെ അസുഖം തന്നെ.
10. മിക്ക ആനകളുടെയും കാലില്‍ കാണുന്ന വ്രണങ്ങള്‍ ചങ്ങല ഉരഞ്ഞുമാത്രം ഉണ്ടായതല്ല.  
പാപ്പാന്മാര്‍ അവിടെ സ്ഥിരം മുറിവ് ഉണ്ടാക്കിയിടും. ഇതിനു ചട്ടവ്രണം എന്നു പറയും. ചട്ടവ്രണം ഉണ്ടെങ്കില്‍ ആന നിരന്തരം വേദന ഓര്‍ക്കും എന്നു മാത്രമല്ല, തോട്ടികൊണ്ട് അതില്‍ കുത്തിയാല്‍ അസഹ്യമായ വേദന മൂലം ആന എന്തും അനുസരിക്കും.
11. വനജീവി ആകയാല്‍ ആനയ്ക്ക് ശബ്ദവും പുകയും തീയും പേടിയാണ്. 
കൃഷിയിടങ്ങളില്‍ ഇറങ്ങുന്ന ആനകളെ തീപ്പന്തം കാട്ടിയും പറകൊട്ടിയും പടക്കം പൊട്ടിച്ചുമാണ് ഭയപ്പെടുത്തി ഓടിക്കാറുള്ളത്. അതിനെ പിടിച്ചു ബന്ധിച്ച് അതിന്റെ മുന്നില്‍ ചെണ്ടകൊട്ടും തീവെട്ടിയും വൈദ്യുതാലങ്കാരവും കരിമരുന്നു പ്രയോഗവും നടത്തുമ്പോള്‍ ആന അസഹ്യമായ മാനസിക പിരിമുറുക്കം അനുഭവിക്കുകയാണ്. ചെവിയാട്ടുന്നത് അസ്വസ്ഥതയും ചൂടും മൂലമാണ്, ഇതൊന്നും ആസ്വദിക്കുന്നതുകൊണ്ടല്ല.
12. നാട്ടില്‍ കാണുന്ന കുട്ടിയാനകള്‍ നിരന്തരം തലയാട്ടുന്നത് മാനസികപ്രശ്നം മൂലമാണ്.  
അതു കളിക്കുന്നതോ സന്തോഷിക്കുന്നതോ അല്ല. കാട്ടില്‍ പിടിയാനപ്പറ്റത്തിനൊപ്പം ജീവിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയാനയും ഇങ്ങനെ തലയാട്ടാറില്ല.
13. ആനയ്ക്ക് മനുഷ്യസംസര്‍ഗ്ഗം മൂലം രോഗം ബാധിക്കാറുണ്ട്. 
അതിലൊന്നാണ് ക്ഷയരോഗം. മഹാഭൂരിപക്ഷം നാട്ടാനകള്‍ക്കും ക്ഷയരോഗമുണ്ട്. ഇതിലെ ഭീതിദമായ വസ്തുത കൂപ്പുപണിക്കു പോയ ആനകള്‍ മൂലം പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ കാട്ടാനകള്‍ക്കും ക്ഷയരോഗബാധ കണ്ടുതുടങ്ങി എന്നതാണ്. കരയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജീവി അന്യം നിന്നുപോകാന്‍ നിങ്ങളുടെ ആനപ്രേമം കാരണമായേക്കും എന്ന് നിങ്ങള്‍ അറിയുന്നുണ്ടോ?
14. ആന നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമല്ല. 
അപൂര്‍‌വ്വം ചില ദേവസ്വം ബോര്‍ഡുകളുടേതും പിന്നെ ചില കൂപ്പുകളിലായി മറ്റുമായി 100ഇല്‍ പുറത്ത് ആനകളേ അമ്പതു വര്‍ഷം മുന്നേ കേരളത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ആനയെ യുദ്ധത്തിനും മറ്റും ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാല്‍ സ്വത്ത് ഏറെയുള്ള അമ്പലങ്ങളില്‍ ആനയുണ്ടായിരുന്നു പണ്ട്. ഇന്ന് ഏറ്റവും ധനികമായ ശ്രീപദ്മനാഭ സ്വാമി ക്ഷേത്രം പോലും ആനയല്ല കാക്കുക്കത്. എന്നാല്‍ മിക്കവാറും 200 സ്വകാര്യവക്തികളുടേതായി 700ഇല്‍ അധികം ആനകള്‍ കേരളത്തിലുണ്ട്.
15. ലോകത്ത് ഏറ്റവും വേഗത്തില്‍ വംശനാശം സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജന്തുക്കളുടെ പട്ടികയില്‍ പെട്ടുപോയ ഹതഭാഗ്യ ജീവിയാണ് ഏഷ്യന്‍ ആന. 
ഇവയുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളും ആനത്താരകളും മനുഷ്യന്‍ അതിക്രമിച്ചു നശിപ്പിച്ച മൂലം നഷ്ടമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അതിനു പുറമേയാണ് കാട്ടാനയെ പിടിച്ചു ദ്രോഹിച്ചു അതിനു പ്രജനനാവസരം കൂടി നഷ്ടമാക്കുന്ന ആനപ്രേമവും. ഇന്ത്യയിലെ നാട്ടാനയുടെ മഹാഭൂരിപക്ഷവും കേരളത്തിലാണ് ഇന്ന്. കഴിഞ്ഞ പതിനഞ്ചു വര്‍ഷത്തില്‍ കേരളത്തില്‍ മര്‍ദ്ദനവും അമിതാദ്ധ്വാനവും ക്ഷയവും എരണ്ടക്കെട്ടും ഒക്കെമൂലം ആയിരത്തിലധികം ആനകള്‍ ചെരിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോഴും നിങ്ങള്‍ ആനപ്രേമിതന്നെയാണോ?

കടപ്പാട്: ജിതിൻ ദാസ്

Wednesday, April 29, 2015

ആറ്റുകാല്‍ പൊങ്കാലയുടെ പാഠങ്ങള്‍

രാജാ ഗുരു മഹേശ്വര ഭദ്രാനന്ദ് ആറ്റുകാല്‍ പൊങ്കാലയെക്കുറിച്ച് ചില വിലയിരുത്തലുകള്‍ നടത്തുന്ന ഒരു ചെറിയ കുറിപ്പാണിത്. ക്രിസ്ടിയാനിയുടെ ദൈവമാതാഭക്തിയുമായി ഇതൊന്ന് തട്ടിച്ചു നോക്കുന്നത് രസകരമായിരിക്കും. ഭക്തിയില്‍ കൊള്ളേണ്ടതും തള്ളേണ്ടതും എന്തൊക്കെയെന്ന് നമ്മളും അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

പറയാനുള്ളത് പറയ്യാതെ വയ്യ. എന്തൊരു വിഡ്ഢിത്തരമാണ് ആറ്റുകാല്‍ പൊങ്കാലയുടെ പേരില്‍ അരങ്ങേറുന്നത്. പരമപവിത്രമായ ആറ്റുകാല്‍ അമ്മക്ക് പൊങ്കാല അര്‍പ്പിക്കുന്നത് പട്ടിയും പൂച്ചയും പിച്ചക്കാരും പറക്കികളും പെടുക്കുന്നതും തുപ്പുന്നതുമായ റോഡിന്റേയും മലിന ജലം ഒഴുകുന്ന ഓടകളുടേയും അരുകില്‍. അമ്മയോടുള്ള ഭക്തിയും വിശ്വാസവും നല്ലതാണ്, അമ്മയുടെ ശക്തിയും കരുണയും സ്നേഹവും വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് വര്‍ണ്ണിക്കാന്‍ സാധിക്കില്ല. ഞാനും അമ്മയുടെ പുത്രന്‍ തന്നെയാണ്, പക്ഷേ അമ്മക്ക് മക്കള്‍ നല്‍ക്കുന്ന നിവേദ്യം ഇത്തരം നാറിയ സ്ഥലങ്ങളില്‍ നല്‍ക്കുന്നത് ശരിയായ നടപടിയല്ല.

പൊങ്കാല പരിസരത്ത് അരങ്ങേറുന്ന മറ്റൊരു തമാശ, ഒരു വശത്ത്‌ അമ്മേയെന്ന് വിളിക്കുന്നു, മറുവശത്ത്‌ സ്ഥലത്തിന് വേണ്ടി പരസ്പരം തള്ളക്ക് വിളിക്കുന്നു. ചുട്ടുപഴുത്ത വെയിലത്ത് പൂജാരി വിയര്‍ത്തൊലിച്ച് കൊണ്ടുവന്നു തളിക്കുന്ന വെള്ളത്തെ പുണ്യതീര്‍ത്ഥമെന്ന് അപ്പാടെ പറയാനും പ്രയാസമാണ്. ഞാന്‍ താന്ത്രിക കര്‍മ്മം പഠിച്ചവനാണ്, ആചാരങ്ങളെ മാനിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, അതേസമയം ഇത്തരം ശക്തി തെളിയിക്കല്‍ മത്സരത്തിനോട് യോജിക്കുന്നില്ല. ഹൈന്ദവ ആചാര കര്‍മ്മങ്ങള്‍ നിര്‍വഹിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സും ശരീരവും മാത്രം ശുദ്ധിയായാല്‍ പോര പരിസര ശുദ്ധിയും അനിവാര്യമാണ്.

എന്റെ പ്രിയ അമ്മ പെങ്ങമാരേ, സത്യത്തില്‍ ഇങ്ങനെ ഒന്നുമുള്ളതല്ല യഥാര്‍ത്ഥ ആത്മീയത. അമ്പലം പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാനുള്ള സ്ഥലമല്ല, മറിച്ച് ഊര്‍ജ്ജം സ്വീകരിക്കാനുള്ള സ്ഥലമാണ്. പെട്രോള്‍ പമ്പില്‍ ചെന്ന് ചായ ചോദിക്കുന്ന പോലെയാണ് അമ്പലങ്ങളില്‍ ചെന്ന് വരം ചോദിക്കുന്നത്. നിങ്ങള്‍ ലഹരിയില്‍ നിന്നും ഉണരണം, ലഹരിയില്‍ നടത്തുന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ക്ക് ഫലം ഉണ്ടാവില്ല. ഭൗതികമായ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ആശ്രയിക്കാനുള്ള സ്ഥലമല്ല അമ്പലം. സനാതന സംസ്കാരം കൃത്യമായി പഠിക്കാത്തതിന്റെ കുറവാണ് സര്‍വ്വ കുഴപ്പങ്ങള്‍ക്കും ആധാരം. നിങ്ങള്‍ ഭക്തിയുടെ ലഹരിയിലാണ്, ഹിന്ദു മതം എന്നത് ഒരു അവിയല്‍ മതമാണ്‌. അത് ഒരു ഘോര വനമാണ് അതിനുള്ളില്‍ സര്‍വ്വ വന്യ മൃഗങ്ങളും പഴങ്ങളും വിഷചെടിയും ഔഷധങ്ങളും എല്ലാമുണ്ട്, ആ വനത്തെ കുറിച്ച് അറിവുള്ള ഒരു വഴിക്കാട്ടി നിങ്ങള്‍ക്കരികില്‍ ഇല്ലെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങള്‍ അകപ്പെട്ടുപോകും.

സ്ത്രീകളുടെ ശബരിമല എന്ന പദത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ ആരും ഇതേവരെ ഉണ്ടായില്ല. സ്ത്രീകളെ പൊതുവേ പറ്റിക്കാന്‍ എളുപ്പമാണ്, കേട്ടപടി കേള്‍ക്കാത്ത പാതി ഭക്തിയുടെ ലഹരിയില്‍ സ്ത്രീകളുടെ ശബരിമലയെന്ന പദം എല്ലാവരും അപ്പാടെ സ്വീകരിച്ചു. ശബരി എന്ന സന്യാസിനി വസിച്ചിരുന്ന സ്ഥലമാണ് ശബരിമല. ലങ്കയിലേക്ക് യുദ്ധത്തിന് പോയ ശ്രീരാമനെ തന്റെ തപശക്തിയാല്‍ ആകര്‍ഷിച്ച് അരുകില്‍ വരുത്തി മോക്ഷപ്രാപ്തി നേടിയ ചരിത്രത്തെ വളച്ചൊടിച്ച് സ്ത്രീജനങ്ങളെ കബളിപ്പിക്കുന്ന വാക്കാണ് സ്ത്രീകളുടെ ശബരിമല എന്ന പദം. എല്ലാം പോട്ടെ, ആറ്റുകാല്‍ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു മലയുടെ മുകളില്‍ ആയിരുന്നെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു. യുക്തിയില്ലാതെ ഭക്തിയുടെ ഭ്രാന്ത് മൂത്ത് ഓരോന്നും വിളിച്ചു കൂവും അതുകേട്ട് ഓരിയിടാന്‍ കുറേ സാധനങ്ങള്‍ വേറേയും. ഈ നാടും നാട്ടുക്കാരും ഒരിക്കലും നന്നാവില്ല.

മറ്റൊരു മുറ്റന്‍ തമാശ അവിടുത്തെ പ്രാര്‍ത്ഥനയാണ്. സ്ത്രീ ജനങ്ങങ്ങളുടെ പ്രാര്‍ത്ഥന കേട്ടാല്‍ ചിരിച്ച് പണ്ടാരമടങ്ങും. അമ്മേ ദേവി എനിക്ക് ലോണ്‍ ശരിയാക്കിതരണേ, എന്റെ ചിട്ടിയുടെ ആദ്യ കുറി എനിക്ക് തന്നെ ലഭിക്കണേ, അയല്‍ക്കാരി പുതിയ മാരുതി കാര്‍ എടുത്തു എനിക്ക് ഇത്തവണ പുതിയ ഹോണ്ട കാര്‍ ലഭിക്കേണേ, എന്റെ കടയില്‍ കൂടുതല്‍ വരുമാനം തരണേ, എന്റെ കടം മാറ്റി എന്നെ ഒരു പണക്കാരിയാക്കി തരേണേ, എന്റെ റിയല്‍ എസ്റ്റേറ്റ് കച്ചവടം വിജയിപ്പിച്ചു തന്നാല്‍ കിട്ടുന്ന ലഭത്തിന്റെ ഒരു പങ്ക് അമ്മയ്ക്കും തന്നു കൊള്ളാമേ, എന്റെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ മറ്റവളുടെ തലയില്‍ ഇടിതീ വീഴേണേ. ഇങ്ങനെ പോകും അവിടുത്തെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍.

നിങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങളില്‍ ആറ്റുകാല്‍ പൊങ്കാല ദിവസം പൊങ്കാല ഇടുക. ഭൗതികമായ വസ്തുക്കള്‍ക്ക് വേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയല്ല ചെയ്യേണ്ടത്, മറിച്ച് പ്രയത്‌നിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. നിങ്ങള്‍ അമ്മയുടെ സൃഷ്ട്ടികളെയാണ് കാണുന്നത്, മറിച്ച് അമ്മയെ അല്ല. സൃഷ്ട്ടാവായ അമ്മ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലും അമ്മയുടെ സൃഷ്ട്ടികള്‍ പുറത്തുമാണ്. നിങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും അമ്മയെ അറിയുന്നില്ല, അറിയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുമില്ല. നിങ്ങള്‍ എല്ലാവരും അബോധാവസ്തയിലാണ്. നിങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ മതനേതാക്കള്‍ ഭക്തിയെന്ന ലഹരി നല്‍കി ബോധരഹിതരാക്കിയിരിക്കുകയാണ്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയും ഐശ്വര്യവും സ്ത്രീയാണ്.

നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ സഫലമാകാന്‍ വേണ്ടി ഒരിക്കലും സ്വാര്‍ത്ഥരായി നിങ്ങള്‍ പൊങ്കാലയിടരുത്, അതേസമയം ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ആഗ്രഹിക്കാതെ നിര്‍മ്മലമായ ഹൃദയത്തോടെ വേണം പൊങ്കാല അര്‍പ്പിക്കാന്‍, അങ്ങനെ ആരും ചെയ്യാറില്ല. അവിടെ തിളച്ചു തൂകുന്നത് നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വാര്‍ത്ഥതയുമാണ്‌. ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ നിര്‍മ്മലമായ മനസോടെയുള്ള സ്നേഹ പൊങ്കാലവേണം അമ്മക്ക് അര്‍പ്പിക്കാന്‍. ഇന്ന് മുതല്‍ ഞാന്‍ ധര്‍മ്മം പാലിക്കുമെന്നുള്ള പ്രതിജ്ഞ എടുത്തു കൊണ്ടുള്ള ഒരു ധര്‍മ്മ പൊങ്കാല അര്‍പ്പിക്കണം. നിങ്ങളുടെ ശരീരമായ കുടത്തില്‍ ആഗ്രഹങ്ങളായ അരിയും മോഹങ്ങളായ ശര്‍ക്കരയും കൊണ്ട് ധ്യാനമായ അഗ്നിയില്‍ വേണം പൊങ്കാല അര്‍പ്പിക്കാന്‍, അതാണ്‌ യഥാര്‍ത്ഥ പൊങ്കാല. അതില്‍ നിന്നും ഉണ്ടാവുന്ന മധുരമായ പ്രസാദം വേണം അമ്മക്ക് അര്‍പ്പിക്കാന്‍.

സമൂഹത്തിൽ നടക്കുന്ന തിന്മകൾക്കും രാഷ്ട്രീയ തെമ്മാടിത്തരങ്ങൾക്കും എതിരേയോ അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുക്കിടയിൽ രോഗത്താല്‍ ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നവര്‍ക്കും പീഡനങ്ങൾക്ക് ഇരയായി നരകിക്കുന്നവര്‍ക്കും വേണ്ടിയോ ഇത്തരമൊരു കൂട്ടായ്മ നിങ്ങള്‍ നടത്തിയിരുന്നെങ്കില്‍ ആറ്റുകാല്‍ അമ്മ നിങ്ങളുടെ പ്രാര്‍ത്ഥന കേട്ടേനെ. സ്വന്തം കാര്യം കാണാന്‍ വേണ്ടി ഭക്തിയുടെ ലഹരി തലക്കുപ്പിടിച്ച് അടിച്ച് പിമ്പിരിയായി ഇടുന്ന ഈ പൊങ്കാല കണ്ട് അമ്മ ചിരിക്കുകയാണ്. പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ മദ്യം നല്‍കി സമരത്തിന് ആളെ കൂട്ടുന്നപോലെയാണ് മതങ്ങള്‍ ഭക്തി നല്‍കി ആളെ കൂട്ടുന്നതും. പൊങ്കാല അര്‍പ്പിച്ചും, പെരുന്നാള്‍ കൊണ്ടാടിയും പണം വരിയെറിഞ്ഞതുകൊണ്ടൊന്നും നിങ്ങള്‍ക്ക് ആത്മീയ അനുഭൂതി ലഭിക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല.

Sunday, April 12, 2015

ഖജുരാഹോ യാത്ര

ഖജുരാഹോയിലേക്ക് 
ഡിസംബർ മാസത്തിലെ കനത്ത മഞ്ഞു കാരണം ഉച്ചക്ക് രണ്ടര മണിക്ക് എത്തേണ്ട ഉദയപ്പൂർ-ഖജുരാഹോ ട്രെയിൻ വൈകിട്ട് ആറു മണിക്കാണ് ഝാൻസി സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയത്. ആളൊഴിഞ്ഞ ട്രെയിയിനിൽ ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടങ്ങി. കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ ഞങ്ങളും, മധ്യവയസ്കരായ ദമ്പതികളും മാത്രം. ആളൊഴിഞ്ഞ ട്രെയിൻ ആയതു കൊണ്ടാവണം ട്രെയിൻ അതിശക്തമായി കുലുങ്ങിയാണ് ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അസഹനീയമായ തണുപ്പിൽ ട്രെയിനോടൊപ്പം ഞങ്ങളും  കുലുങ്ങി വിറച്ചു കൊണ്ടിരിന്നു. രാത്രി പത്തു മണിക്ക് ട്രെയിൻ ഖജുരാഹോ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി ചേർന്നു.

ഖജുരാഹോ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ
വിനോദ സഞ്ചാരികളെ മാത്രം പ്രതീക്ഷിച്ചു നിർമിക്കപ്പെട്ട ഒരു ചെറിയ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ ആണ് ഖജുരാഹോ. റെയിൽവേ പാത ഇവിടം കൊണ്ട് അവസാനിക്കുകയാണ്. ട്രെയിനിൽ ഉണ്ടായിരിന്ന മറ്റു വിനോദ സഞ്ചാരികളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ സ്റ്റേഷന്റെ പ്രധാന കവാടത്തിലേക്ക് നടന്നു. ഖജുരാഹോ ക്ഷേത്രങ്ങളിലേക്ക് അവിടെ നിന്നും എട്ടു കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ട്. വലിയ ഒരു ഓട്ടോ ടാക്സിയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ ഞെരുങ്ങി കയറിക്കൂടി. സന്താന ബാഹുല്യം ഉള്ള രണ്ടു വടക്കെ ഇന്ത്യൻ കുടുംബങ്ങളാണ് ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഓട്ടോ റിക്ഷയിൽ ഉണ്ടായിരിന്നത്. വടക്കെ ഇന്ത്യൻ നഗരങ്ങളിൽ ഷെയർ ഓട്ടോ റിക്ഷകൾ ആണ് പ്രധാന യാത്രാ മാർഗം. വളരെ കുറഞ്ഞ കൂലി മാത്രമേ അവർ യാത്രക്കാരിൽ നിന്നും ഈടാക്കുന്നുള്ളു. കണ്ടാരിയ ക്ഷേത്ര പരിസരത്ത് തന്നെ കൂടുതൽ താമസ സൗകര്യം ഉള്ള ഒരു സ്ഥലത്ത് ഞങ്ങളെ റിക്ഷ ഡ്രൈവർ ഇറക്കി.

ചിലവു കുറഞ്ഞതും കൂടിയതുമായ എല്ലാ തരത്തിൽപ്പെട്ട താമസ സൌകര്യങ്ങൾ ഇവിടെ ലഭ്യമാണ്. വിനോദസഞ്ചാരം കൊണ്ട് മാത്രം വികസനം സിദ്ധിച്ച ഒരു ഗ്രാമം ആണ് ഖജുരാഹോ. മധ്യപ്രദേശിലെ ഝത്തർപ്പൂർ ജില്ലയിലാണ് ഈ പ്രദേശം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഭേദപ്പെട്ട ഒരു ലോഡ്ജിൽ ഞങ്ങൾ ഒരു മുറി തരപ്പെടുത്തി. ഭക്ഷണ ശാലകൾ എല്ലാം തന്നെ അടച്ചിരിന്നു. ലോഡ്ജിലെ സഹായി സമീപത്തു തന്നെയുള്ള അടക്കാൻ തുടങ്ങുകയായിരിന്ന ഒരു ഭക്ഷണ ശാലയിൽ ഞങ്ങളെ എത്തിച്ചു. ഗോതമ്പ് റോട്ടിയോടൊപ്പം മലായ് കോഫ്ത എന്ന പഞ്ചാബി വംശജനായ കറി കൂട്ടി കഴിച്ചു. തിരികെ മുറിയിലെത്തിയ ഞങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരിന്ന കട്ടി കൂടിയ കമ്പിളിക്കുള്ളിൽ കയറിക്കൂടി ഉറക്കം തുടങ്ങി.

മരം കോച്ചുന്ന മഞ്ഞിനെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ അതിരാവിലെ തന്നെ ഖജുരാഹോ ക്ഷേത്ര ദർശനത്തിനു തയ്യാറായി. ചായ കുടിക്കാൻ പോയ വഴിക്ക് ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ  തയ്യാറാക്കി, 300 രൂപ കൂലി പറഞ്ഞുറപ്പിച്ചു. ഖജുരാഹോ പ്രദേശത്ത് നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഉണ്ട്. പ്രധാന ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാൻ വാഹനം കൂടിയേ തീരൂ.

ക്ഷേത്രങ്ങളിലേക്ക്
പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ചന്ദേല രാജാക്കന്മാർ ആണ് ക്ഷേത്രങ്ങൾ പണികഴിപ്പിച്ചത്. എണ്‍പത്തി അഞ്ചോളം ഷേത്രങ്ങൾ ഖജുരാഹോ പ്രദേശത്ത് ഉണ്ടായിരിന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇരുപതോളം ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഹിന്ദുമത, ജൈനമത ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഇക്കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ട്. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം വരെ ഈ ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പ്രതാപ കാലം ആയിരിന്നു. പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടോടു കൂടി ഡൽഹി മുസ്ലീം രാജാക്കന്മാർ ഈ പ്രദേശം നിരന്തരമായ ആക്രമണത്തിന് വിധേയമാകുകയും ക്ഷേത്രങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ ഈ സ്ഥിതി തുടർന്നു. പിന്നീട് ഈ പ്രദേശം കാടു കയറി ആരാലും ശ്രദ്ധിക്കപെടാതെ കിടന്നു. 1830 ൽ ടി. എസ്. ബർട്ട് എന്ന ബ്രിട്ടീഷുകാരൻ പ്രദേശ വാസികളുടെ സഹായത്തോടെ മറഞ്ഞു കിടന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളെ കണ്ടു പിടിച്ചു. അതോടെ ഈ പ്രദേശം ലോകശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചു.

ചതുർഭുജ ക്ഷേത്രം
ഞങ്ങൾ ആദ്യം ചതുർഭുജ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ആണ് പോയത്. ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് തികച്ചും ഗ്രാമപ്രദേശത്താണ്. ചുറ്റും ചെറിയ വീടുകളിൽ ഗ്രാമീണർ താമസിക്കുന്നു. ഇതൊരു വിഷ്ണു ക്ഷേത്രമാണ്. താരതമ്യേന ചെറിയ ഒരു ക്ഷേത്രമാണ്. ചുറ്റും നടന്നു ശില്പ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു. ഈ ക്ഷേത്രം അകന്നു സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതു കൊണ്ടാവണം സഞ്ചാരികളെ ആരെയും തന്നെ കണ്ടില്ല.ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്നും ദുലാഡിയോ അഥവാ ദുലാദേവ (Duladeo/Duladeva)) എന്ന ശിവക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു.  രഥത്തിന്റെ മാതൃകയിലാണ് ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. 
ദുലാദേവ ക്ഷേത്രം
അപ്സരസ്സുകൾ മൈഥുനത്തിലേർപ്പിട്ടിരിക്കുന്ന ശിൽപങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പുറം ഭിത്തികളിൽ കാണാം. വിശാലമായ ഒരു പുൽത്തകിടിയും നല്ലൊരു പൂന്തോട്ടവും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനു ചുറ്റിനുമായി ഉണ്ട്. ഖോടർ എന്ന ചെറു നദിയുടെ (Khodar River) അരികിലാണ് ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. പ്രദേശവാസികളായ സ്ത്രീകൾ പൂക്കൂടകളുമായി ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിലേക്ക് ആരാധനയ്ക്കായി കയറിപ്പോകുന്നത് കണ്ടു. ഈ കാഴ്ചകൾ ക്ഷേത്രത്തെ വളരെ മനോഹരമാക്കുന്നു. ടിവിയിലെ ഏതോ പുരാണ സീരിയലുകളിൽ കണ്ട പ്രകൃതി ദൃശ്യം പോലെ തോന്നി. ഈ ക്ഷേത്രവും അതിന്റെ ചുറ്റുപാടും എന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും തങ്ങി നിൽക്കുന്നു.

ഖജുരാഹോയിലെ ജൈന ക്ഷേത്രങ്ങൾ
ജൈന ക്ഷേത്രങ്ങൾ
ഞങ്ങൾ തുടർന്നു ജൈന ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാനായി തിരിച്ചു. ഒരു മതിൽക്കെട്ടിനുള്ളിലാണ് ജൈന ക്ഷേത്രങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. പാർശ്വനാഥൻ, ആദിനാഥൻ, ശാന്തിനാഥൻ തുടങ്ങിയ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ആണ് ഇവിടെ ഉള്ളത്. ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മമായ കൊത്തു പണികൾ  കാഴ്ച്ചക്കാരെ അമ്പരിപ്പിക്കും. ജൈന മത വിശ്വാസികൾ കൂടുതലായി എത്തുന്ന കൊണ്ടാവണം ഇവിടെ കൂടുതൽ തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ മതിലിനു വെളിയിൽ ഒരു മ്യുസിയം കൂടി ഉണ്ട്. ജൈനമത പാരമ്പര്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ധാരാളം പ്രതിമകൾ ഇവിടെ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. മിക്കവാറും പ്രതിമകൾ മുഗൾ ചക്രവർത്തിമാരുടെ ആക്രമണ ഫലമായി ഗള േഛദത്തിനു വിധേയമായിട്ടുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിനു വെളിയിൽ കുറച്ചു കച്ചവടക്കാർ സഞ്ചാരികളെ പിടികൂടാനായി നിൽപ്പുണ്ട്. കീ ചെയിൻ, വള, മാല തുടങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ വിൽക്കുന്നവർ. നല്ല ചില ആർട്ട്‌ കലണ്ടറുകൾ വാങ്ങി ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്നും തിരികെ പോന്നു.

കണ്ടാരിയ മഹാദേവ ക്ഷേത്രം
ഖജുരാഹോ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലുത് കണ്ടാരിയ മഹാദേവ ക്ഷേത്രം ആണ്. ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന വളപ്പിൽ അനവധി ക്ഷേത്രങ്ങൾ വേറെയുമുണ്ട്. ഖജുരാഹോ ക്ഷേത്രങ്ങൾ യുണസ്കോ പൈതൃക പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നറിയിക്കുന്ന സാക്ഷ്യപത്രം ആണ് ക്ഷേത്ര വളപ്പിൽ കടക്കുന്നവരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത്. ഭാരതീയ പുരാവസ്തു വകുപ്പ് (Archaeological Survey of India) ആണ് ഈ പൈതൃക സ്വത്തു പരിപാലിക്കുന്നത്.
"Khajuraho India, Varaha Temple" by Rajenver
ഗൈഡുകളുടെ സേവനം പ്രധാന കവാടത്തിൽ നിന്നും ലഭ്യമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ ഘടനാപരമായ സൂക്ഷ്മ വിവരങ്ങൾ അറിയുന്നതിന് അവരുടെ സേവനം നല്ലതാണ്. അകത്തേക്ക് കയറി ചെല്ലുമ്പോൾ ആദ്യം കാണുന്നത് വരാഹ ക്ഷേത്രവും, ലക്ഷ്മണ ക്ഷേത്രവും ആണ്. കൊത്തുപണികളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു കൂറ്റൻ പന്നിയുടെ പ്രതിമയാണ് വരാഹ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രത്യേകത. വിഷ്ണുവിന്റെ ഒരു അവതാരം വരാഹം ആയിരിന്നല്ലോ. വരാഹ ക്ഷേത്രത്തിനു എതിർവശത്തായി പടുകൂറ്റൻ ലക്ഷ്മണ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.

കണ്ടാരിയ ശിവ ക്ഷേത്രം
ഉപക്ഷേത്രങ്ങൾ സന്ദർശിച്ച ശേഷം ഞങ്ങൾ പ്രധാന ആകർഷണമായ കണ്ടാരിയ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് നടന്നു. ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ശിഖരത്തിന് 102 അടി പൊക്കമുണ്ട്. ഇത് കൈലാസ ശിഖരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. രൂപ ഘടന വളരെയധികം പ്രത്യേകതകൾ നിറഞ്ഞതാണ്‌. കല്ലിൽ കൊത്തിയ കവിത  എന്നു വേണമെങ്കിൽ ഖജുരാഹോ ക്ഷേത്രങ്ങളെ വിശേഷിപ്പിക്കാം. മണൽക്കല്ലിൽ (sandstone) ആണ് ക്ഷേത്രങ്ങൾ പടുത്തുയർത്തിയിരിക്കുന്നത്. അടിത്തറ ഗ്രാനൈറ്റ് കൊണ്ടും നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു. കല്ലുകൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കാൻ കുമ്മായം പോലെയുള്ള വസ്‌തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല.  മനോഹരമായ പുൽത്തകിടിയും, ഉദ്യാന വൃക്ഷങ്ങളും, പൂച്ചെടികളും ക്ഷേത്ര വളപ്പിനെ കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മനോഹാരിത കാണുവാൻ രണ്ടു കണ്ണുകൾ പോര.

ഖജുരാഹോയിലെ ശിൽപങ്ങൾ 
ഖജുരാഹോയിലെ ശിൽപങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഭാരതീയർക്ക് അത്ര മതിപ്പല്ല. രതി ശിൽപ്പങ്ങൾ എന്ന കാരണം പറഞ്ഞ് ആ പ്രദേശത്തേക്ക് തന്നെ പോകാറില്ല. മൊത്തം ശിൽപ്പങ്ങളിൽ പത്തു ശതമാനം മാത്രമേ ഉള്ളു രതി ശിൽപ്പങ്ങൾ. ഖജുരാഹോ ശിൽപ്പങ്ങൾ ജീവിത അവസ്ഥകളായ ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷങ്ങളെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഭാരതീയ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് കാമം ജീവിതത്തിൽ അതിപ്രധാനം ആണ്. അത് കൊണ്ടാണ് രതി ശിൽപ്പങ്ങളും ക്ഷേത്ര  ചുവരുകളെ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

സഞ്ചാരികളുടെ ശ്രദ്ധക്ക് 
കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള സഞ്ചാരികൾക്ക് ഝാൻസി നഗരത്തിൽ നിന്ന് ഖജുരാഹോയിൽ എത്തിച്ചേരാൻ ആണ് സൗകര്യം. കേരളത്തിൽ നിന്നും വടക്കേ ഇന്ത്യൻ നഗരങ്ങളിലേക്കുള്ള മിക്കവാറും ട്രെയിനുകൾ ഝാൻസി വഴി കടന്നു പോകുന്നവയാണ്. ഇവിടെ നിന്നും ഖജുരാഹോയിലേക്ക് 175 കിലോമീറ്റർ ദൂരം ഉണ്ട്. ട്രെയിൻ മാർഗം പോകുന്നതാണ് സൌകര്യപ്രദം. 4.50 മണിക്കൂർ ട്രെയിൻ യാത്ര ഉണ്ട്. ഝാൻസിയിൽ നിന്നും ഖജുരാഹോയിലേക്ക് പുറപ്പെടുന്ന ട്രെയിനുകളുടെ സമയം ശ്രദ്ധിക്കുക, 2.25 am, 7.10 am, 2.35 pm. ഖജുരാഹോയിൽ നിന്നും തിരികെയുള്ള ട്രെയിൻ സമയം ഇതാണ്: 9.10 am, 12.30 pm, 6.20 pm. പ്രധാന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ചുറ്റി നടന്നു വിശദമായി കാണുന്നതിനു ഒരു പകൽ മുഴുവൻ വേണം. ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ മനോഹാരിത ആസ്വദിക്കണമെങ്കിൽ അതിരാവിലെയും, വൈകുന്നേരത്തും ക്ഷേത്ര ദർശനം നടത്തുക. അസഹനീയമായ തണുപ്പ് ഉള്ളതിനാൽ നവംബർ-ഡിസംബർ-ജനുവരി മാസങ്ങളിലെ യാത്ര ഒഴിവാക്കുക. ഫെബ്രുവരി-മാർച്ച്‌ മാസങ്ങളാണ് സന്ദർശന യോഗ്യമായ സമയം.

Monday, March 2, 2015

പൊങ്കാലയുടെ മനശാസ്ത്രം

Photo courtesy: The Hindu
ഈ ചിത്രം കണ്ടാൽ നിങ്ങൾ തെറ്റിദ്ധരിച്ചേക്കാം, പ്രകൃതി ദുരന്തം മൂലം എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു കൂട്ടം സ്ത്രീകൾ നിലവിളിക്കുന്ന രംഗമാണെന്ന്. ആറ്റുകാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ പൊങ്കാലയിടാൻ വന്ന സ്ത്രീകൾ ഭക്തി മൂത്ത് കാണിക്കുന്ന കോപ്രായങ്ങൾ ആണെന്നു അറിയുമ്പോൾ നമ്മൾ മലയാളികൾ നാണക്കേടുകൊണ്ട് തല താഴ്ത്തണം. ഭൌതിക നേട്ടങ്ങൾക്ക്‌ വേണ്ടി ആരാധനാലയങ്ങളിൽ പോയി ഗോഷ്ടി കാണിക്കുന്ന മലയാളികൾ ഭക്തി മൂത്ത് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച അവസ്ഥയിൽ ആണ്. ശാസ്ത്ര ബോധവും, സ്വതന്ത്ര ചിന്തയും നമ്മുടെ സമൂഹത്തിനു കൈമോശം വന്നിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ സമൂഹത്തിനു മൊത്തം തന്നെ ചികിത്സ വേണ്ടി വരും.

Photo courtesy: Mathrubhumi
ഒരു പൊങ്കാല കാലം കൂടി വരുന്നു. പൊങ്കാല കാഴ്ച്ചകൾ അനവധിയാണ്. സ്ത്രീകൾ വെയിലത്ത്‌ വിയർത്തു കുളിച്ചു പൊങ്കാലയിടുന്നു. സാരിക്കിടയിലൂടെ വെളിവാക്കപ്പെടുന്ന ശരീര ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് ചാനൽ ക്യാമറകൾ കാക്ക ദൃഷ്ടിയോടെ പായുന്നു. സ്ത്രീകൾ ഇല്ലാത്ത അവസരം മുതലാക്കി പുരുഷന്മാർ വീട്ടിലിരിന്നു വിശ്രമ വേളകൾ ആനന്ദമാക്കാൻ ഉള്ള വഴികൾ തേടും. അതിനും പറ്റാത്തവർ വെറുതെയിരിന്നു ദിവാസ്വപ്നം കാണും. മേലനങ്ങി പണി ചെയ്യാത്ത സിനിമ താരങ്ങൾ, ഗസറ്റഡ് ഉദ്യോഗസ്ഥകൾ, യുജിസി ജന്മങ്ങൾ ഇവരൊക്കെയാണ് സ്വന്തം നേട്ടങ്ങൾക്ക്‌ വേണ്ടിയും, പൊങ്കാല ടിവിയിൽ കാണുന്നവർക്കായും ഇങ്ങനെ പണിയെടുക്കുന്നത്.

"പകിട 13" എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ശ്രീ. രവിചന്ദ്രൻ പൊങ്കാലയുടെ മനശാസ്ത്രം വിശകലനം ചെയ്യുന്നു. "പൊങ്കാലയ്ക്ക് ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ സ്ത്രീകൾ പങ്കെടുക്കും. നേട്ടമുണ്ടായെന്നും അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചെന്നും പങ്കെടുത്തവർ അവകാശപ്പെടും. ഇത് കേട്ട് ഇരിക്കപ്പൊറുതി നഷ്ടപ്പെട്ടവരും കൂടെക്കൂടുന്നു. പൊങ്കാലയ്ക്ക് ശേഷമുള്ള ഒരു വർഷം ഭക്തയുടെ ജീവിതത്തിൽ സുഖ-ദുഃഖ സമ്മിശ്രമായ നൂറു കണക്കിന് അനുഭവങ്ങളുണ്ടാവും. പല ആഗ്രഹങ്ങളും പൂർണ്ണമായോ ഭാഗികമായോ നിറവേറ്റപ്പെട്ടതായി തോന്നാം.  ഒപ്പം നഷ്ടങ്ങളും തിരിച്ചടികളുമുണ്ടാകാം. ഇതിൽ സുഖാനുഭവങ്ങൾ മാത്രം അരിച്ചു വേർതിരിച്ചെടുത്തു ഓർമ്മയിൽ സൂക്ഷിക്കുകയും വ്യാപകമായി പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണ് വിശ്വാസികളുടെ പ്രധാന പരിപാടി. തൊഴിൽപരമായ നേട്ടം, പശുവിന്റെ പ്രസവം, വീടുപണി, ചിട്ടി, ഗ്യാസ് കണക്ഷൻ, മകളുടെ പരീക്ഷാ വിജയം.... എന്നിവ തുടങ്ങി കഴുത്തിലെ അരിമ്പാറ മാറുന്നത് വരെ ആഗ്രഹ പട്ടികയിൽ ഉണ്ടായിരിന്നിരിക്കും. ഇവയിൽ പലതും പൂർണ്ണമായോ ഭാഗികമായോ സംഭവിക്കുന്നതോടെ "അമ്മയുടെ ശക്തിയും ചൈതന്യവും" വെളിവാക്കപ്പെടുന്നു. കിട്ടിയത് നിലനിർത്താനും കൂടുതൽ ലഭിക്കാനും അടുത്ത വർഷം വീണ്ടും തീർഥാടനം നടത്തി അനുഗ്രഹം റീചാർജ് ചെയ്യുന്നു. പൊങ്കാലക്ക് ശേഷം തനിക്കുണ്ടാകുന്ന ദുഖനുഭവങ്ങൾ ഓർക്കാൻ ഭക്ത ഇഷ്ടപ്പെടില്ല. ദുഖാനുഭവം ഉണ്ടാകാൻ പ്രാർഥിച്ചിട്ടില്ല-അപ്പോൾപ്പിന്നെ അതൊക്കെ പ്രാർത്ഥനയുടെ കുഴപ്പമാകുന്നതെങ്ങനെ?

നേട്ടങ്ങൾക്ക്‌ വേണ്ടിയാണ് പ്രാർത്ഥന, അത് മൊത്തമായും ചില്ലറയായും നിറവേറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മോശം അനുഭവം വേണമെന്നു പ്രാർഥിച്ചിട്ടില്ല. അത് കൊണ്ട് അത്തരം അനുഭവങ്ങൾ മൂർത്തി തരുന്നതല്ല!! കേൾക്കുമ്പോൾ വിചിത്രമെന്നു തോന്നുന്ന ഈ മാരക യുക്തിയാണ് വിശ്വാസസംരക്ഷണത്തിന്റെ ആണിക്കല്ല്. ഏതു വിധേനയും വിശ്വാസത്തെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണിവിടെ തനതു സാങ്കേതികതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. 

Photo courtesy: Mathrubhumi
ദുഖാനുഭവങ്ങൾ, തിരിച്ചടികൾ എന്നിവ സ്വന്തം പിഴവ്, വിധി, മോശം ഭക്തി  തുടങ്ങിയവ കാരണമാണെന്ന് സമാധാനിക്കാൻ വിശ്വാസികൾ സദാ തയ്യാറായിരിക്കും. പൊങ്കാലയിടാതെ ആട് പ്രസവിക്കുമോ, ചിട്ടിയടിക്കുമോ, തൊഴിൽ കിട്ടുമോ എന്നൊക്കെ പരീക്ഷിക്കാൻ അവർക്ക് താൽപ്പര്യമില്ല; പൊങ്കാല മാത്രം ചെയ്ത് ഇതൊക്കെ സാധിക്കുമോ എന്നൊരു പരീക്ഷണവുമില്ല! സുഖ-ദുഃഖ സമ്മിശ്രമായ അനുഭവങ്ങൾ എല്ലാവരുടെയും ജീവിതത്തിൽ അനുസ്യൂതം സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്. പൊങ്കാലയ്ക്ക് പകരം നഗരത്തിൽ തന്നെ വർഷം തോറും നടക്കുന്ന ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിൽ പങ്കെടുത്താലും തുടർന്നുള്ള ഒരു വർഷം ജീവിതത്തിൽ പല നേട്ടങ്ങളുമുണ്ടാവും. നല്ല അനുഭവങ്ങളെല്ലാം ഫെസ്റ്റിവലിൽ പങ്കെടുത്തതു കൊണ്ടാണെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുക; മോശം അനുഭവങ്ങൾ സ്വന്തം കുറ്റമായി പരിഗണിക്കുക-വീണ്ടും പൊങ്കാല മനസ്സോടെ അടുത്ത വർഷത്തെ ഫെസ്റ്റിവലിനു എത്തിപ്പോകും.

ഉള്ളത് നിലനിർത്താനും പുതിയവ വെട്ടിപ്പിടിക്കാനും മനുഷ്യർ നിരന്തരം ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും. ദുരിതത്തിൽപ്പെട്ടാൽ കരകയറാൻ പ്രത്യക്ഷമായും പരോക്ഷമായും ശ്രമിക്കും. ഒരു ആഗ്രഹം നടന്നു കിട്ടാനായി പ്രാർഥിക്കുന്ന ഭക്തൻ അത് നടപ്പിലാക്കാനായി പ്രായോഗികമായി എന്തെല്ലാം ചെയ്യണമോ അതെല്ലാം കൃത്യമായി ചെയ്തിട്ടാണ് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്‌. അത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് അവന്റെ വിശ്വാസം സ്വാർത്ഥകമാകുന്നത്. കൈക്കൂലിയില്ലാതെ നടത്തിയെടുക്കാവുന്ന, നടത്തിയെടുക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം കൈക്കൂലി കൊടുത്തു നടത്തിയെടുക്കുന്ന പോലെയാണ് ഇത്".

ഇതിനൊക്കെ പുറമേ രസകരമായ വിവിധ ജനദ്രോഹപരമായ കാഴ്ചകളും പൊങ്കാല തീരുമ്പോൾ കാണാം. എംസി റോഡിന്റെ രണ്ടു വശത്തും നിൽക്കുന്ന യുവരാക്ഷസന്മാർ തിരികെ പോകുന്ന വണ്ടികൾ തടഞ്ഞു നിർത്തി സ്ത്രീകളെ നിർബന്ധമായും മോരും വെള്ളം കുടിപ്പിക്കും. വെള്ളം വേണ്ടായേ  എന്ന് പറഞ്ഞാലും നിർബന്ധമായും വായിൽ ഒഴിച്ച് കൊടുത്തു സഹായിക്കും!! ആറ്റുകാൽ പൊങ്കാല ദിവസം അല്ലാതെ ഇക്കൂട്ടർ ആർക്കും അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരുപകാരവും ആർക്കും ചെയ്തു കൊടുക്കുന്നതല്ല. ഫലമോ ഗതാഗത സ്തംഭനം. ഇതൊന്നും അറിയാതെ ആശുപത്രികളിലേക്ക് വരുന്ന രോഗികൾ അടക്കമുള്ളവർ വഴിയിൽ കിടന്നു നരകിക്കും.

റഫറൻസ്
ഇലക്ട്രിക് സന്ന്യാസിമാർ. (2013). In പകിട 13: ജ്യോതിഷ ഭീകരതയുടെ മറുപുറം. (pp. 82-84). കോട്ടയം: ഡി സി ബുക്സ്.

Wednesday, February 25, 2015

പിച്ചാവരം എന്ന കണ്ടൽ വീട്

കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള വിനോദ സഞ്ചാരികളുടെ അധികം ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാത്ത ഒരു സ്ഥലമാണ് പിച്ചാവരം കണ്ടൽ വനം. നിത്യഹരിതമായ കണ്ടൽ തുരുത്തുകളും അതിനിടയിലൂടെ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആഴം കുറഞ്ഞ തോടുകളും ചേരുന്നതാണ് പിച്ചാവരം. തമിഴ് നാട്ടിലെ മറ്റു വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്നും പിച്ചാവരം പ്രകൃതി ഭംഗി കൊണ്ടും, ഭൂപ്രകൃതിയുടെ പ്രത്യേകത കൊണ്ടും വ്യത്യസ്തത പുലർത്തുന്നു. മൂവായിരം ഏക്കർ വിസ്തൃതിയുള്ള ഈ പ്രദേശം ഇന്ത്യയിലെ രണ്ടാമത്തെ വലിയ കണ്ടൽ വനം ആയി പരിഗണിക്കുന്നു. ബംഗാളിലെ സുന്ദര വനം ആണ് ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ കണ്ടൽ വനം.

Photo courtesy: Wikipedia
ചിദംബരം പട്ടണത്തിൽ നിന്നും പതിനഞ്ചു കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ് പിച്ചാവരം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഇവിടെ നിന്നും ബസ്‌ സർവീസ് ഉണ്ട്. ഞങ്ങൾ രാവിലെ എട്ടു മണിക്ക് തന്നെ ബസ്സിൽ പിച്ചാവരത്തെക്ക് തിരിച്ചു. പ്രകൃതി രമണീയമായ സ്ഥലത്തു കൂടിയാണ് ബസ്‌ യാത്ര. ശിവരാത്രി അവധി ദിനം ആയിരിന്നെങ്കിൽ കൂടിയും സന്ദർശകർ തീരെ ഇല്ലായിരിന്നു. രാവിലെ എട്ടു മുതൽ ബോട്ടിംഗ് തുടങ്ങും എന്ന് തുഴക്കാർ പറഞ്ഞു. അതിരാവിലെയും, വൈകിട്ടും ആണ് സന്ദർശന യോഗ്യമായ സമയം. വൈകുന്നേരം ആണെങ്കിൽ കണ്ടൽ കാടുകളുടെ ഇടയിൽ പക്ഷികളെ കാണാൻ സാധിക്കും.

സ്പീഡ് ബോട്ടും, സാധാരണ തുഴയുന്ന ബോട്ടും ലഭ്യമാണ്. തുഴയുന്നവർ നമ്മളെ കണ്ടൽ വന നിബിഡതയിലേക്ക് എത്തിക്കും. വെള്ളത്തിൽ നാല് അടിയോളം താഴ്ചയെ ഉള്ളു എന്നതിനാൽ സാധാരണ ബോട്ട് ആണ് നല്ലത്. ആഴം കുറവായതിനാൽ സ്പീഡ് ബോട്ടുകൾക്ക് കണ്ടൽ കാടുകളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കടക്കാൻ ആവില്ല. 'മതി' എന്ന യുവാവിനെയാണ് ഞങ്ങളുടെ ബോട്ട് തുഴയാൻ നിയോഗിച്ചത്. തുഴഞ്ഞു അല്പം അകലെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും 'മതി' അഴിമതി പുറത്തെടുത്തു. മുന്നൂറു രൂപ കൂടുതൽ തന്നാൽ കണ്ടൽ വനത്തിന്റെ കൂടുതൽ ഉള്ളിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞു. നൂറ്റി അറുപതു രൂപയാണ് ഞങ്ങൾ ബോട്ട് വാടക കൌണ്ടറിൽ അടച്ചത്. ഞങ്ങൾ തർക്കിക്കാൻ നിൽക്കാതെ മതിയുടെ വാഗ്ദാനം സ്വീകരിച്ചു. ബോട്ടിന്റെ നിയന്ത്രണം അവന്റെ കയ്യിലാണല്ലോ!! 'മതി' കൂടുതൽ ഉഷാറായി, ബോട്ട് ആഞ്ഞു തുഴയാൻ തുടങ്ങി. 

വിവിധ തരത്തിലുള്ള കണ്ടൽ ചെടികൾ നിറഞ്ഞ തുരുത്തുകൾക്കിടയിലൂടെ ബോട്ട് നീങ്ങി. ഞണ്ട്, കൊഞ്ച്, മീനുകൾ, ആമകൾ, നീർ നായകൾ, നീർ പക്ഷികൾ തുടങ്ങിയ ജന്തു ജാലങ്ങളാണ് ഇവിടുത്തെ താമസക്കാർ. ചെറിയ ഞണ്ടുകൾ കണ്ടൽ ചെടികളുടെ വേരുകളിൽ ധ്യാനിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാം. മീനുകൾ വെള്ളത്തിന്‌ മുകളിലേക്ക് കുതിച്ചു ചാടുന്നതും കണ്ടു. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ കണ്ണിനു കുളിർമ്മ നൽകുന്ന പച്ചപ്പാണ് പ്രധാന പ്രത്യേകത. ആൾക്കാർ മുട്ടോളം വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് മീനിനെ പിടിക്കുന്നതും കണ്ടു. കരയിൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ കൊച്ചി കായൽ പോലെ തോന്നുമെങ്കിലും ആഴം തീരെ കുറവ്. പശുക്കൾ വെള്ളത്തിൽ കൂടി നടന്നു തുരുത്തുകളിലേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടു. വിശ്വരൂപം സിനിമയുടെ ഷൂട്ടിങ്ങ് നടന്ന സ്ഥലം 'മതി' കാണിച്ചു തന്നു. ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ പറ്റിയ സ്ഥലങ്ങൾ ധാരാളം. ഞാനും എന്റെ സുഹൃത്തും 'മതി'യെക്കൊണ്ട് ധാരാളം ഫോട്ടോ എടുപ്പിച്ചു. കണ്ടൽ വനത്തിന്റെ നിബിഡതകളിലേക്ക് കൂടുതൽ പോയെങ്കിലും ആഴം കുറവായതിനാൽ ബോട്ട് നീങ്ങിയില്ല. രണ്ടു മണിക്കൂർ ഞങ്ങൾ കണ്ടൽ വനത്തിനുള്ളിൽ ചിലവഴിച്ചു.

സുനാമി അടിച്ച ഒരു പ്രദേശം കൂടിയാണ് പിച്ചാവരം. വിനോദ സഞ്ചാരികൾക്ക് വേണ്ട എല്ലാ സൌകര്യങ്ങളും ഇവിടെ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. പ്രദേശമാകെ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ രഹിതമായി സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ സഞ്ചാരികൾക്ക് താമസ സൌകര്യവുമുണ്ട്. ചിദംബരം ആണ് അടുത്ത റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ. വടക്കൻ കേരളത്തിൽ നിന്ന് വരുന്നവർക്ക് കോയമ്പത്തൂർ വഴി ചിദംബരം എത്താം. തെക്കൻ കേരളത്തിൽ നിന്ന് വരുന്നവർക്ക് നാഗർകോവിൽ-തിരുച്ചിറപ്പള്ളി വഴി റെയിൽ മാർഗം ചിദംബരം എത്താം. സുരക്ഷിതമായി കണ്ടൽ വനങ്ങളെ അടുത്തു കാണാൻ പറ്റിയ ഒരു പ്രദേശം തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ വേറെ ഇല്ല.

Friday, January 16, 2015

ഒരു പൂട്ട്‌ വെച്ച കഥ: ഗുണപാഠം

എന്റെ വീട്ടിലെ എഴുത്ത് മേശയുടെ ഒരു വലിപ്പിന് (Desk drawer)  പൂട്ട്‌ ഇല്ല. കുട്ടികൾ ഇടക്കിടെ എന്റെ മേശ റെയിഡ് നടത്തുന്നത് കൊണ്ട് അതിനൊരു പൂട്ട്‌ പിടിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്ത് കൊണ്ട് എനിക്ക് തനിയെ ഒരു പൂട്ട്‌ വാങ്ങി പിടിപ്പിച്ചു കൂടാ എന്നായി അടുത്ത ചിന്ത. പൂട്ട്‌ പിടിപ്പിക്കാനുള്ള സുഷിരങ്ങളും, താക്കോൽ ദ്വാരവും മേശ ഉണ്ടാക്കിയ ആശാരി ഔദാര്യപൂർവ്വം ഇട്ടു തന്നിട്ടുണ്ട്. നിസ്സാര വിലയുള്ള ഒരു പൂട്ട്‌ പിടിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം മറന്നു പോയി. വളരെ പഴക്കമുള്ള മേശ ആയതു കൊണ്ട് അതിന്റെ പൂർവ്വ ചരിത്രം എനിക്കറിയില്ല.

ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ പ്രമുഖ ഹാർഡ്‌വെയർ വ്യാപാരിയായ മുസ്തഫ സാഹിബിന്റെ കടയിൽ പോയി മേശ വലിപ്പിനുള്ള പൂട്ട്‌ മുപ്പതു രൂപയ്ക്കു വാങ്ങി. വൈകിട്ട് ജോലി കഴിഞ്ഞു വരുന്ന വഴി 'ടെക്&മെക്' എന്ന കടയിൽ നിന്നും 'തപാരിയാ' സ്ക്രൂ ഡ്രൈവർ സെറ്റ്(200 രൂപ) വാങ്ങി. വീട്ടിലെത്തി ചായ കുടി കഴിഞ്ഞു മേശയിൽ പൂട്ട്‌ പിടിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങി. പൂട്ട്‌ കൃത്യമായി വെച്ച് നോക്കി, സ്ക്രൂ ഉറപ്പിക്കാനുള്ള സുഷിരം തീർക്കാൻ അടയാളം ഇട്ടു. മുനയൻ കൊണ്ട് ദ്വാരം ഇട്ടു. പൂട്ട്‌ വിജയകരമായി ഉറപ്പിച്ചു. മേശ അടച്ച ശേഷം, താക്കോൽ കടത്തി പൂട്ടാൻ ശ്രമിച്ചു. മേശക്കൊരു വിസമ്മതം പോലെ. പൂട്ട്‌ കൃത്യമായി വീഴുന്നില്ല. അവയവങ്ങൾ മാറ്റി വെക്കാനുള്ള ശസ്ത്രക്രിയ നടത്തി കഴിഞ്ഞാൽ, ശരീരം പുതിയ അവയവത്തെ സ്വീകരിക്കാൻ ആദ്യമൊക്കെ വിസമ്മതിക്കും എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അത് പോലെ പുതിയ താഴും, താക്കോലും വെച്ചത് എന്റെ മേശക്കു തീരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്നു തോന്നിപ്പോയി. പൂട്ട്‌ വീഴാനുള്ള മേശയുടെ വെട്ട് ഞാൻ പരിശോധിച്ചു, ഞാൻ അറിയാതെ തേങ്ങിപ്പോയി. പുതിയ പൂട്ട്‌ വീഴണമെങ്കിൽ വെട്ടിന് അൽപം കൂടി വീതി കൂട്ടണം. ഉളിയുണ്ടെങ്കിലെ പണി നടക്കു. ഒരു ആശാരിയുടെ സഹായമില്ലാതെ കാര്യം നടക്കില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു. ആശാരിക്ക് നിസ്സാരമായി ചെയ്യാവുന്ന ജോലിയെ ഉള്ളു. വിശ്വകർമ്മാവിനെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചു കൊണ്ട് മേശയോട്‌ ക്ഷമാപണം നടത്തി പിൻവാങ്ങി.

ഗുണപാഠം: അന്യന്റെ തൊഴിൽ മേഖലയിൽ ആവശ്യമില്ലാതെ അതിക്രമിച്ചു കടക്കരുത്. അവന്റെ കഞ്ഞിയിൽ മണ്ണിടാൻ ശ്രമിക്കരുത്. ഓരോരുത്തർക്കും അറിയാവുന്ന പണി ചെയ്ത് ജീവിക്കുക!!

Monday, January 12, 2015

ചരിത്രമുറങ്ങുന്ന ഝാൻസി: യാത്രാ വിവരണം

റാണി ലക്ഷ്മി ഭായിയുടെ കോട്ട കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് ഞങ്ങൾ ഝാൻസി നഗരത്തിൽ എത്തിയത്. ഉത്തരപ്രദേശിലെ അതിപ്രധാനമായ ഒരു നഗരമാണിത്‌. ചരിത്രവും, സംസ്‌കാരവും ഇഴചേർന്ന് കിടക്കുന്ന പ്രദേശമാണ് ഝാൻസി. പുരാതന കാലത്ത് ചന്ദേല രാജ വംശവും, ആധുനിക കാലത്ത് റാണി ലക്ഷ്മി ഭായിയും, പിന്നീട് ബ്രിട്ടീഷുകാരും വരുതിയിലാക്കിയ പ്രദേശമാണിത്. 1857ലെ ഒന്നാം സ്വാതന്ത്ര്യ സമരകാലത്ത് ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കെതിരെ നടത്തിയ പടയോട്ടങ്ങൾക്കും ഈ നഗരം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു.

ഇന്ത്യയിലെ വേഗത കൂടിയ ട്രെയിൻ ആയ ശതാബ്തി എക്സ്പ്രെസ്സിൽ ആണ് ഗ്വാളിയോറിൽ നിന്നും ഉച്ചയോടടുത്ത സമയം ഝാൻസിയിൽ വന്നിറങ്ങിയത്. ബ്രിട്ടീഷുകാർ 1880-ൽ ആണ് ഈ സ്റ്റേഷൻ പണി തീർത്തത്. പുറമേ നിന്ന് നോക്കിയാൽ ഒരു കോട്ടയുടെ രൂപം അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഇതിന്റെ നിർമ്മിതി. ഇംഗ്ലീഷ്, ഹിന്ദി, ഉർദു എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു ഭാഷകളിൽ സ്റ്റേഷന്റെ പേര് പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. വടക്ക് മധ്യ റെയിൽ (North Central Railway) ഡിവിഷനിൽപ്പെടുന്ന ഈ സ്റ്റേഷനിലൂടെ ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലേക്കുള്ള ട്രെയിനുകൾ കടന്നു പോകുന്നു. ട്രെയിൻ വൈകിയത് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ക്ലോക്ക് റൂമിൽ ലഗ്ഗേജ് സൂക്ഷിക്കാൻ ഏൽപ്പിച്ച ശേഷം ധൃതിയിൽ കോട്ട കാണാൻ തിരിച്ചു. റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും കോട്ടയിലേക്ക് 4 കിലോമീറ്റർ ദൂരം ഉണ്ട്. ഓട്ടോറിക്ഷ ഡ്രൈവർമാർ ഞങ്ങളെ വളഞ്ഞു. കോട്ടയിലേക്ക് 80  രൂപ കൂലി വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ അവരെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടു നടന്നു. വിലപേശലിനു ശേഷം 40 രൂപയ്ക്കു സമ്മതിച്ചു. വടക്കെ ഇന്ത്യയിൽ ഏതു കാര്യത്തിനും ന്യായ വില അല്ലെന്ന് തോന്നിയാൽ ധൈര്യമായി വിലപേശാം. ഞങ്ങൾ ഓട്ടോയിൽ കോട്ടയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. കോട്ടയുടെ ആകാരം ദൂരെ നിന്ന് തന്നെ ദൃശ്യമാകാൻ തുടങ്ങി.